چرا به زیارت امام حسین علیه السلام می‌رویم؟

چرا به زیارت امام حسین علیه السلام می‌رویم؟

تربت شریف و آرامگاه پاک امام حسین علیه السلام در کربلای معلی در عراق باغی از باغ‌های بهشت، پناهگاه فرشتگان آسمان و مزار انبیا و رسولان الهی است. آیا شایسته نیست که همه‌ی مسلمانان در طول سال به زیارتش بروند؟ بنابراین هیچ عجیب نیست که سالانه ده‌ها میلیون نفر به زیارتش بشتابند، بل‌که عجیب این است که شمار این زائران به صدها میلیون نمی‌رسد. همچنین، جای شگفتی نیست که پیروان مذهب جعفری کربلای مقدس را زیارت کنند، بل‌که شگفت آن است که پیروان دیگر مذاهب اسلامی به زیارت حسین (ع) نمی‌روند.

شاید پرسشی که همیشه و همه‌وقت مطرح می‌شود این باشد که دلیل شمار میلیونی زائران مرقد امام حسین (ع) در کربلای مقدس ــ‌که در اربعین هر سال به اوج می‌رسد‌ــ چیست؟ ما عادت کرده‌ایم که ساده‌انگارانه درباره‌ی مسائل سخن بگوییم و آسان از کنارشان بگذریم. اما بیایید پاسخ این پرسش را در سه محور زیر بررسی کنیم.

محور اول: کربلا؛ باغی از باغ‌های بهشت
همه‌ی ما خواهان زندگی جاویدان بهشتی پس از رستاخیز هستیم و می‌کوشیم با درست زندگی کردن در دنیا به این هدف برسیم. زبان حال ما در همه‌ی دعاهایمان این است که خداوند بهشت و رضوان آن‌ جهان و هم‌جواری با پیامبر و خاندان پاکش را ــ‌که برترین سلام‌ها و درودها بر آن‌ها باد‌ــ نصیبمان کند. اما این دنیا هم تکه‌ای از آن بهشت جاویدان را در خود جای داده است: همان منطقه‌ی جغرافیایی معروف به «کربلا». در روز قیامت، این تکه از زمین به بهشت می‌پیوندد و برترین قطعه‌ی آن می‌شود. اما بنیان این باور چیست؟ روایت‌های بسیاری درباره‌ی این موضوع داریم که در ادامه به دو نمونه از آن‌ها اشاره می‌کنیم.

از امام محمد باقر (ع) نقل کرده‌اند که فرمود: «خدواند تبارک و تعالی زمین کربلا را آفرید، آن را مقدس گردانید و به آن برکت داد. این سرزمین پیش از آفرینش انسان مقدس و مبارک بوده است و این‌چنین می‌ماند تا هنگامی که خداوند آن را برترین زمین بهشت و بهترین منزل و مسکن گرداند و اولیای خود را در بهشت در آن جای دهد.» (۱)

امام زین‌العابدین، علی بن حسین (ع)، نیز می‌فرماید: «خداوند زمین کربلا را حرمی امن و مبارک قرار داد. هنگامی که خداوند بلندمرتبه [در روز قیامت] زمین را به لرزه درآورد، این سرزمین ــ‌چنان که هست‌ــ نورانی و درخشان به سوی آسمان می‌رود و در بهترین باغ‌های بهشتی جای می‌گیرد و بهترین سکونتگاه بهشت می‌شود که کسی جز انبیا و رسولان [یا به روایتی،‌ پیامبران اولوالعزم]در آن ساکن نمی‌شود. کربلا، چونان ستاره‌ای درخشان در میان ستاره‌هایی که اهل زمین می‌بینند، در میان باغ‌های بهشت می‌درخشد و نورش دیدگان همه‌ی اهل بهشت را خیره می‌کند و ندا سر می‌دهد که: من آن زمین مقدس، پاک و مبارک خدا هستم که سیدالشهدا و سرور جوانان اهل بهشت را در خود جای داده بود.» (۲)
بنابراین، آیا سزاوار نیست که همه‌ی مسلمانان به زیارت سرزمینی با این منزلت رفیع و شرف عظیم بروند؟

محور دوم: بخشودگی گناهان به واسطه‌ی زیارت حسین (ع)
همه‌ی مسلمانان، از هر مذهبی که باشند، سخت تلاش می‌کنند که تا در این دنیا هستند، خداوند از سر همه‌ی گناهانی که به اقتضای طبیعت بشری، غفلت، آسان‌گیری در برابر نفس اماره و سستی در برابر وسوسه‌های شیاطین جن و انس مرتکب می‌شوند، بگذرد. آن‌ها برای رسیدن به این هدف از هر وسیله‌ی مشروع ممکن و در دسترس کمک می‌گیرند تا گناهانشان بخشوده شوند و درجاتشان، در صورتی که خداوند از آن‌ها بگذرد و بدی‌هایشان را به نیکی بدل کند، بالاتر روند. یکی از راه‌های مهم بخشودگی گناه ــ‌اگر نگوییم مهم‌ترینشان‌ــ زیارت امام حسین (ع) در کربلای مقدس است. این باور ما هم از روایات متعدد درباره‌ی این موضوع ریشه می‌گیرد که در این‌جا دو نمونه‌ از آن‌ها را یادآوری می‌کنیم.

به فرموده‌ی امام جعفر صادق (ع)، «خداوند چهارهزار فرشته را بر مرقد حسین گماشت تا پریشان‌موی و محزون تا روز رستاخیز بر او بگریند. هر که در حالی که به حق حسین آگاه است به زیارتش رود، این فرشتگان همراهیش می‌کنند تا به مأمنش برسد، اگر بیمار شود صبح و شام به عیادتش می‌روند، در تشییع او حاضر می‌شوند و تا روز قیامت برای او آمرزش می‌طلبند.» (۳)

از امام موسی کاظم (ع) نیز نقل کرده‌اند که فرمود: «کم‌ترین پاداش هر که اباعبدالله را در کنار رود فرات زیارت کند ـ‌به شرط آن که از حق و حرمت و ولایت او آگاه باشد‌ــ بخشودگی همه‌ی گناهان گذشته و آینده‌اش است.» (۴)
بنابراین، آیا ــ‌با چنین اثر سریعی بر بخشودگی گناه و ارتقای درجات‌ــ شایسته نیست که همه‌ی مسلمانان به زیارت حسین (ع) بروند؟

محور سوم: ثواب برتر از ثواب حج و عمره
روایت‌های نقل‌شده از پیامبر اکرم (ص) و امامان معصوم (ع) درباره‌ی برتری چند برابریِ ثواب زیارت امام حسین (ع) بر ثواب حج و عمره را چگونه باید تفسیر کنیم؟ این بحثی دقیق و ظریف است که کارشناسان و محققان به آن پرداخته‌اند. اما در این مجال کوتاه، بیایید اول یکی از آن روایات را موشکافانه بررسی کنیم و بعد به دنبال علت این قیاس عجیب و بی‌همتا در منابع متعدد بگردیم.

پیش از بیان این روایت، باید بگوییم که اگر همه‌ی اهل زمین جمع شوند تا ثواب یکی از حج‌ها یا عمره‌های رسول خدا (ص) را برشمارند، چنین کاری از توانشان خارج خواهد بود، حتی اگر به یکدیگر یاری رسانند. اما در این حدیث، پیامبر اکرم (ص) ثواب زیارت امام حسین (ع) را با ثواب حج‌ها و عمره‌های خود مقایسه می‌کند و اولی را هفتاد برابر دومی می‌خواند. حتی اگر ــ‌برای پیش بردن بحث‌ــ فرض کنیم که می‌توانیم ثواب یکی از حج‌ها یا عمره‌های پیامبر خدا (ص) را به شمار آوریم، در آن صورت باید این ثواب را هفتاد برابر کنیم تا درکی از ثواب یک بار زیارت امام حسین (ع) داشته باشیم. این روایت چنین است:

از امام جعفر صادق (ع) نقل کرده‌اند که فرمود: «روزی حسین بن علی (ع) در خانه‌ی پیامبر اکرم (ص) با او بازی می‌کرد و می‌خندید. عایشه گفت: ای رسول خدا، چقدر شیفته‌ی این پسر هستی. پیامبر فرمود: وای بر تو، چگونه دوستش نداشته باشم و شیفته‌اش نباشم، در حالی که میوه‌ی دل و روشنی چشمم است. اما امتم او را خواهند کشت. هر که پس از وفات او به زیارتش رود، خداوند ثواب یکی از حج‌های من را برای او می‌نویسد. گفت: ای رسول خدا، یکی از حج‌هایت؟ فرمود: بله، دو حج از حج‌هایم. گفت: ای رسول خدا، دو حج از حج‌هایت؟ فرمود: بله، بل‌که چهار حج. عایشه همچنان بالاتر رفت و پیامبر هم چنین کرد تا ثوابش به هفتاد برابر حج و عمره‌ی رسول خدا رسید.» (۵)

در متن‌های روایات دیگری هم دلایلی بیشتر برای شتافتن به این زیارت مبارک می‌یابیم؛ دلایلی که در ادامه به آن‌ها اشاره کرده‌ایم:

1. هیچ ملک مقرب یا پیامبری نیست، مگر این که برای زیارت امام حسین (ع) از خداوند اجازه بگیرد.
2. زیارت امام حسین (ع) باعث افزایش روزی، طولانی شدن عمر و دفع شر می‌شود.
3. هیچ اندوهگینی به زیارت امام حسین (ع) نمی‌رود، مگر این که خداوند او را دل‌شاد به خانواده‌اش بازگرداند.
4. روزهایی که زائر امام حسین (ع) در رفت و برگشت به این سفر می‌گذراند از عمر او به شمار نمی‌آیند.
5. هر که در روز قیامت می‌بیند که زائران حسین (ع) نزد خدا چه منزلتی دارند، آرزو می‌کند که ای کاش به زیارت او رفته بود.
6. زائران امام حسین (ع) چهل سال پیش از دیگر مردمانی که در انتظار بررسی کارنامه‌شان هستند وارد بهشت می‌شوند.
7. هر که سه بار در سال مزار امام حسین (ع) را زیارت کند از فقر در امان خواهد بود.
8. اگر زائر امام حسین (ع) بدکار باشد، در زمره‌ی نیکوکاران نوشته خواهد شد و رحمت خدا شامل حالش می‌شود.
9. خداوند وقتی خیر کسی را می‌خواهد محبت حسین (ع) و زیارت او را به دلش می‌اندازد.

این‌ها بعضی از دلایلی هستند که ما و میلیون‌ها انسان دیگر را به زیارت امام حسین (ع) در طول سال و مخصوصاً در روزها و شب‌های ویژه‌ی این حضرت مانند اربعین فرا می‌خوانند. در آستانه‌ی اربعین امام حسین (ع) از یک‌میلیارد برادر مسلمان خود که به زیارت او نمی‌آیند می‌پرسیم که چرا در حق خدا، فرشتگانش، فرستادگانش، پیامبر اکرم (ص) و خاندانش و در حق خود و اعضای خانواده‌تان چنین جفا می‌کنید؟ و خطاب به برادران مسلمانی که پیوسته به زیارت امام حسین (ع) می‌آیند می‌گوییم: حسین (ع) را زیارت کنید و زیارت کنید و زیارت کنید، تا هنگامی که لحظه‌ی مرگ دررسد.

منبع: گاهنامه کتاب هدایت/شماره ۳

پی‌نوشت‌ها:
۱-  بحار الأنوار، ج 22، ص 140
۲- همان
۳- وسائل الشيعة، ج 10، ح 1
۴- وسائل الشيعة، ج 10، ح 4
۵- وسائل الشيعة، ج 10، ح 14

دیدگاه شما

ایمیل شما منتشر نمی شود.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>