جلسه بيست وششم (نعمت هاي خدا سنجه اي براي ايمان)

جلسه بيست وششم (نعمت هاي خدا سنجه اي براي ايمان)

انسان انقدر پيچيده است كه اگر كل عمر خود تلاش كند، نمي تواند جسم خود را بشناسد. حال آنكه روح انسان از جسمش هم پيچيده تر است. حضرت آيت الله سيد محمد تقي مدرسي در شب بيست و نهم ماه مبارك رمضان مسئله بحث شناخت انسان را مطرح كردند و فرمودند: انسان با وجود اين پيچيدگي ها عمر خود را تلف مي كند و اين غفلت به خاطر خوابي ست كه همه انسان ها را فرا گرفته است. «الناس نيام اذا ماتوا انتبهوا» مردم خوابند و زماني كه بميرند بيدار مي شوند. انسان تا زنده است بايد تلاش كند و زحمت بكشد. بسياري از علماي ما زندگي خود را بر پايه مستحبات و ترك مكروهات چيدند و ثمرات خوبي از آن ديدند.

ايشان فرمودند انسان پيچيده ترين مخلوق خداست و تلاش او براي شناخت خود منجر به كنترل نفسش مي گردد. و انسان براي بهشتي شدنش بايد تلاش كند؛ جد و جهد كند. همانطور كه شب قبل هم گفتيم بهشت بيشه شيران است. ايمان داشتن به آرزو و گمان نيست. انسان بايد براي كسب آن مقام تلاش كند. ايمان سنگيني در دل است.

انسان از دعاي خير خسته نمي شود. حالا اين دعاي خير يا به دنبال خدا بودن است يا كسب امور مادي و مزايا. گاهي انسان براي رسيدن به يك حلال مرتكب چندين حرام مي شود. و اين خصوصيت انسان است كه دنبال آرزوها و خواسته هايش مي رود اما همين كه اين ميان با مشكل و سختي مواجه شود نا اميد و خسته مي گردد. اين مرجع عاليقدر فرمودند مشكل اساسي بشر امروز اين است كه تربيت ها غلط شده است.امروزه خانواده ها بچه ها را جوري تربيت مي كنند كه دچار شكست روحي مي شوند. بچه اگر در كودكي روحش بشكند بزرگ مي شود ولي روحش بچه مي ماند. و در برابر سختي هاي زندگي ضعيف هستند و به سرعت زمين مي خورند. انساني كه با عاطفه و عقل و ايمان تربيت شود سنگين و متين خواهد بود.

در آيه بعد مي فرمايد «ليؤوس قنوط». مفسرين تعابير مختلفي بكار برده اند. عده اي يؤوس را نا اميد و قنوط را نا اميد از رحمت خدا دانسته اند. برخي گفته اند يآس نوميدي دروني و قنوط نوميدي بيروني و بارز است. اما تعبير بنده اين است كه قرآن به دنبال تربيت انسان با استقامت است. و نا اميدي مخل اين روحيه است. استقامت حضرت زينب در كربلا و بعد آن ماجرا بود كه آن واقعه را 1400 سال استوار نگه داشت. و ما بايد استواري را اينگونه بياموزيم . انسان بايد بياموزد كه نازك نارنجي نباشد.

مفسر فقيه سيد محمد تقي مدرسي در ادامه هشدار جدي تري را بيان كردند و فرمودند اينجا خداوند به عده اي اشاره كرده كه اگر مشكلي داشته باشند و خداوند آن مشكل را برطرف كند مغرور مي شوند و در غرور خود آنقدر پيش مي روند كه حتي منكر قيامت مي شود. و مي گويد اگر آخرتي هم باشد من نزد خدا جايگاه دارم. اين هشدار قرآن را بايد جدي گرفت و روحيه را بايد تقويت كرد كه به اين مرحله نرسيد. دارايي هاي دنيا ملاك نيست. اين نعمتهايي كه خدا به ما مي دهد امتحان است. فكر نكنيم اگر خدا نعمتي به ما داد يعني مقرب تريم. كساني كه چنين فكري مي كنند كافرند و روزي به آنها عذابي غليظ چشانده مي شود. معمولا در قرآن هرجا لفظ انسان آمده است انسان تربيت نشده منظور نظر مي باشد.

ايشان به عنوان كلام پاياني اين نكته را مد نظر قرار دادند كه اين انسان دعاي خير مي كند و خسته نمي شود. عده اي هم وقتي به خواسته شان مي رسند اعراض مي كنند و خدا و قيامت را منكر مي شوند. همين انسان كه دستخوش تربيت غلط مي باشد وقتي دوباره در معرض شري قرار بگيرد و خدا نعمتي را از او سلب كند دوباره برميگردد و دعاي عريض و طويل خود را از سر مي گيرد. انسان بايد عادت كند خداوند را ملاك قرار دهد نه اينكه هرجا به نعمتي رسيد سرمست و فخور شود و هرجا به نعمتي نرسيد خدا را زير سوال ببرد.

و صلی الله علی محمد و آله الاطهار.
تفسیر سوره مبارکه فصلت
رمضان المبارک ۱۴۳۶

دیدگاه شما

ایمیل شما منتشر نمی شود.خانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>